Hostel Oki Doki mieści się w samym centrum miasta, w zacisznym miejscu okrążonym przez kasztanowce, przy Placu Dąbrowskiego 3. Plac znajduje się przy Pałacu Kultury i skrzyżowaniu ulic Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej. Mając za plecami McDonalda idziemy Marszałkowską, przechodzimy przez Świetokrzyską i po 50 m za Kinoteatrem Bajka skręcamy w prawo. Za zakrętem po 50 metrach zobaczymy Hostel (na dole jest Bank). Z Dworca Centralnego można dotrzeć tu pieszo (ok. 15 min. Spacerkiem przez park przy Pałacu Kultury, Pałac mamy cały czas po prawej ręce), kierując się do skrzyżowania Marszałkowskiej ze Świętokrzyską lub dwa przystanki autobusem.Z lotniska zaś autobusem 175 - wysiądź na skrzyżowaniu Marszałkowskiej i Al. Jerozolimskich, wejdź w podziemny pasaż - możesz przejść lub podjechać jeden przystanek w kierunku Pl. Bankowego metrem lub tramwajem (do przystanku Metro świętokrzyska 06).

Oki Doki to miejsce pomyślane jako alternatywa noclegu dla indywidualistów- tanie, w centrum miasta, z nieprzeciętnym wystrojem, każdy pokój to oddzielny projekt artystyczny.To pierwszy w Warszawie Art Hostel. W dobie supermarketów i innych molochów postanowiliśmy stworzyć coś bardzo osobistego. Służymy wszystkim, którzy czują się indywidualistami i tak lubią być traktowani. Każdy pokółj zaaranżowany jest w innym stylu, projektowany przez inną osobę. Pokoje nie są numerowane, ale mają swoje nazwy. Do obsługi hostelu zatrudnieni zostali młodzi, kochający Warszawę ludzie, znający jej historię i miejsca warte zobaczenia, a także bywający w klubach i na wernisażach.Dla naszych klientów dostępne są pokoje dwuosobowe z prywatną łazienką.

Bezpłatny internet, WiFi dla właścicieli własnych laptopów, kuchnia samoobsługowa świetnie wyposażona, śliczne pokoje –każdy w innym stylu, zaprojektowane przez artystówbezpłatny dostęp do sejfu, bezpłatna przechowalnia bagażu, dostęp do telefonu, faksu.W obiekcie: możliwość wypożyczenia rowerów, możliwość wyprania rzeczy.

Bar-Klub, gdzie wydawane są śniadania a wieczorem ożywcze piwo, jest zupełnie prosty w swej formie. Jedyne wyposażenie stanowią tu abażury wykonane z metalowych tarek i żywiczna malinowa, podłoga w której zatopiono 70 kilogramów podkładek pod śruby.